ชักพระ
ชื่อประเพณีอย่างหนึ่งทางภาคใต้ ถือว่าเป็นพระเพณีสำคัญ นิยมวันแรม 1 ค่ำเดือน 11 ซึ่งถือว่าเป็นวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากดาวดึงส์กลับจากโปรดพุทธมารดา
คล้ายวันตักบาตรเทโวภาคกลาง
การชักพระมี 2 อย่างคือการชักพระทางบกกับทางน้ำ ถ้าชักทางบก ก็อันเชิญพระพุทธรูปประดิษฐานไว้บนบุษบกซึ่งตั้งบนยานพาหนะแล้วช่วยชักลากไป
ถ้าชักทางน้ำ ก็อัญเชิญพระพุทธรูปประดิษฐานบนบุษบกในเรือ แล้วใช้เชือกผูกเรือพระช่วยกันลากไปยังสถานที่กำหนด แล้วจัดถวายอาหารสงฆ์ มักจะมีข้าวต้มรูปสามเหลี่ยมห่อด้วยใบกะพ้อเป็นต้นใส่กัน บางทีก็มีเรือแข่งกันและอื่น ๆอีกด้วย การชักพระทางน้ำถือว่าเป็นประเพณีสำคัญของจังหวัดสุราษฎร์ธานี และชาวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
การชักพระมี 2 อย่างคือการชักพระทางบกกับทางน้ำ ถ้าชักทางบก ก็อันเชิญพระพุทธรูปประดิษฐานไว้บนบุษบกซึ่งตั้งบนยานพาหนะแล้วช่วยชักลากไป
ถ้าชักทางน้ำ ก็อัญเชิญพระพุทธรูปประดิษฐานบนบุษบกในเรือ แล้วใช้เชือกผูกเรือพระช่วยกันลากไปยังสถานที่กำหนด แล้วจัดถวายอาหารสงฆ์ มักจะมีข้าวต้มรูปสามเหลี่ยมห่อด้วยใบกะพ้อเป็นต้นใส่กัน บางทีก็มีเรือแข่งกันและอื่น ๆอีกด้วย การชักพระทางน้ำถือว่าเป็นประเพณีสำคัญของจังหวัดสุราษฎร์ธานี และชาวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช

ส่วนกันชักพระทางบกนั้นเป็นประเพณีสำคัญของจังหวัดตรังซึ่งได้สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน แต่ก็ได้ว่างเว้นไปหลายปี ตรังจึงได้ฟื้นประเพณีชักพระกลับคืนมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง และได้จัดติดต่อกันมาประมาณ 6 ปีแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น